Monthly Archives: november 2013

ADHD

altijd druk, heel druk

het verhaal over een volwassene met deze aandoening

Is ADHD een verschijnsel, net als exzeem, cara, ziekte van Pfeiffer enz? Natuurlijk niet.

Wel is het zo dat we mensen en aandoeningen graag in een vakje willen plaatsen voor ons eigen gemoedsrust.

Een aantal jaren werd ik geconfronteerd met iemand (we noemen hem Jackl) waarbij de diagnose ADHD werd gesteld en dat terwijl hij toen al 58 jaar was. Ik kende hem van vroeger toen hij een tiener was en hij viel me toen al op door z’n gedrag. Een eigenaardige knakker. In alle opzichten was hij anders dan zijn 5 broers en 2 zusters.

Door de enorme onrust in het brein en het gebrek aan goede medicatie, begeleiding, herkenning en erkenning valt zo’n persoon letterlijk uit de boot, maar dit verhaal laat zien dat het ook anders kan.

Dyslexie en dyscalculie komt niet zelden voor in combinatie met ADHD; Ook bij Jackl.

Ondanks dat Jackl de verschoppeling in de familie was, heeft hij veel geluk gehad. In de vijftig- en zestiger jaren was er veel werk en zeker voor mensen die hun handen konden laten wapperen.

Jackl leerde het boekbindersvak en werd ‘ontdekt’ door een persoon die meer in hem zag. Hij mocht een opleiding volgen tot verpleegkundige, een vak dat hem enorm boeide, maar waar hij alleen mondeling examen in kon doen. Alle kennis (wat hij hoorde en zag) sloeg hij op in z’n geheugen, want ja, zo’n leerboek zei hem niet zo veel. Hij werd ambulance broeder en kreeg nota bene een rolletje in de TV serie Medisch Centrum West.

Na heel veel turbulentie in z’n leven was Jackl 58 jaar en ging voor een gewone kwaal naar een huisarts, die ineens iets herkende in zijn levenspatroon. Jackl werd doorgestuurd naar een psychiater die gespecialiseerd is in ADHD bij volwassenen en bevestigde: hij had het.

Nu had die rusteloosheid, dat impulsieve gedrag, de roekeloosheid enz ineens een naam gekregen.

ADHD, wat kun je ermee?

Heel veel dingen vielen op z’n plaats. Het slecht kunnen luisteren, de ander niet kunnen laten uitspreken om zelf weer het woord te nemen. Het slecht kunnen slapen, de roep om erkenning, de geldingsdrang; het zijn allemaal zaken waarmee iemand met ADHD te maken kan krijgen.

Gelukkig zijn er tegenwoordig (helaas dure) goede medicijnen om iemand als Jackl een gewoon leven te laten leiden, maar zijn leven kwam wel in een stroomversnelling. Steeds meer werd er duidelijke en omdat Jackl heel goed kan verwoorden wat hij heeft meegemaakt werd hem geadviseerd om het op te schrijven. Ja dat schrijven hè? Hij zocht een ghostwriter die het verhaal aanhoorde en alles opschreef.

Het is een boek geworden met heel veel informatie over het leven van iemand met ADHD. Het was nog nooit gebeurd dat iemand het zo goed onder woorden weet te brengen die de aandoening heeft.

Wat is die jongen druk

Het gevolg: presentatie van een prachtig document in aanwezigheid van de behandelende psychiater, die zelfs het voorwoord heeft geschreven en een kamerlid van de VVD met gezondheidszorg in haar portefeuille.

Vooral de honger en de roep om erkenning (jij hoort erbij en je bent belangrijk) zie je duidelijk in de verhalen in dit boek.

En dan stopt het? Neen, dan begint het pas. Het boek moet verkocht, want Jackl heeft enorm z’n nek uitgestoken om dit boek uit te brengen. Kosten noch moeiten hebben hem tegengehouden (dat is ook weer die geldingsdrang, zo van: denken jullie maar dat ik gek ben, maar ik ga gewoon door en laat zien dat ik ook nog wel iets kan ondanks de beperkingen).

Na het boek kwam de website, eerst in het Nederlands en daarna ook in het Engels. Het boek werd vertaald in het Engels en is nu wereldwijd te koop via Amazon.com

Er is voor mensen met dyslexie ook een luisterboek op CD.

Jackl geeft lezingen over zijn leven met ADHD.

ADHD: je zal het maar hebben…